అమ్మమ్మ

 పెద్ద మావయ్య గురించి వ్రాసినది చదివి పాత జ్ఞాపకాలు చాలానే నెమరు వేసుకున్నారు ఫ్యామిలీ లో. మళ్ళీ ఇంకొకటి వ్రాయడానికి ఇంత సమయం పట్టింది. అమ్మమ్మ గురించే వ్రాయాలి అని అనుకున్నాను, కానీ ఇవాళ వ్రాయడానికి కారణం వేరే ఉంది. మా అమ్మమ్మ పేరు సత్య జ్ఞాన ప్రసూనాంబ. కానీ కుటుంబంలో, ఊర్లో, పని వాళ్ళకి ఆవిడ గ్యాణమ్మ, గ్యాణమ్మ గారు. ఆఖరికి మా బావలు, వదినలు అలానే పిలిచేవారు. చిన్న పిల్లలం మేము మాత్రం అమ్మమ్మ, నాయనమ్మ అని పిలిచేవాళ్ళం. ఆవిడ ఒక ఊరి మునసబు గారి అమ్మాయి, వాళ్ళ అత్తగారిని (అమ్మ వాళ్ళ నాయనమ్మని) వాళ్ళ అత్తగారు సరిగా చూసేది కాదు అంట. ఎందుకు అంటే పెద్ద కుటుంబం నుంచి రాలేదు అని. అందుకు పట్టు బట్టి ఆవిడ తనకి ముగ్గురు కోడళ్ళు మునసబు గారి అమ్మాయిలని తెచ్చుకుంది. అమ్మమ్మ ఆఖరి కోడలు, ముగ్గురిలో, అమ్మమ్మకి ఒక ఆడపడుచు ఉండేది, పాలెం లోనే. 

అమ్మ వాళ్ళ నాయనమ్మ ఎక్కువ కూతురు దగ్గరే ఉండి, అవసరం అయినప్పుడు వచ్చి కొడుకు దగ్గర ఉండి మళ్ళీ మనవరాళ్ళకి హెల్ప్ చేసి వెళ్ళి పోయేది. ఆవిడ గట్టిగా జడలు వేసేది అని గుర్తు చేసుకుంటుంది పెద్దమ్మ. అమ్మమ్మ కి అమ్మ, ఆఖరి మావయ్య చిన్నప్పుడు జబ్బు చేసి పొట్టలో చాలా రోజులు మంచంలో ఉందట. అప్పట్లో వాళ్ళ అక్క అంటే మా పెద్దమ్మమ్మ వచ్చి ఉండి నెలలు తరబడి పిల్లల్ని పెంచేది అంట. అందుకే అప్పట్లో పెద్దమ్మ ఎక్కువ సెలవుల్లో కజిన్స్ దగ్గర బొబ్బర్ల్లంక , నర్సింపురం లో పెరిగింది. అందుకే వాళ్ళంటే ఇప్పటికీ అంత అభిమానం, ప్రేమ కజిన్స్అయినా, అక్కలే పెంచారు అని. ఇవాళ ఇల్లు పిల్లలు వదిలేసి చెల్లెలి కోసం అంత చేసే అక్క ఉండటం చాలా అరుదు, పరిస్థితి కూడా అనుకూలించదు. అందుకే మా పెద్దమ్మమ్మ కుటుంబం అంతా మాకు చాలా స్పెషల్, పెద్దమ్మలు, అన్నయ్యలు, అక్కలు. అందులో నాకు అక్క (అమ్మ కంటే పెద్దది) నా సంబంధం సెట్ చేసింది ఆవిడ, ఆ పెదనాన్న (నేను పెద్దమ్మ, పెదనాన్న అంటాను వరసకు అక్క బావ అయినా). మా పెద్ద తాతగారు చేల గట్ల వెంబడి పెద్దమ్మని మెడ మీద ఎక్కించుకుని వచ్చే వారట 10 కిలోమీటర్లు పైనే నడిచి. మొత్తానికి ఆపరేషన్ అయ్యాక అమ్మమ్మ ఆరోగ్యం కుదుటపడింది. 

అమ్మమ్మ పెద్ద కోడలుగా అన్న కూతుర్ని అంటే మళ్ళీ మునసబు గారి అమ్మాయినే తెచ్చుకుంది. అదే అన్న గారి ఇంకో అమ్మాయి అమ్మమ్మ కి బావ గారి కోడలైంది (బానే స్కెచ్ వేసింది ఆ రోజుల్లో, అమితంగా ప్రేమించిన ఇద్దరు పెద్ద కొడుకులకి మేనకోడళ్ళని కట్టబెట్టింది ;-)). ఊర్లోనే తెలిసిన గారి అమ్మాయి రెండో కోడలు, మూడో కోడలు నైజాం, నాలుగు మళ్ళీ కృష్ణా జిల్లా నే. అందరిలోకి కలిసి ఉంది పెద్ద కోడలి తోనే. మా ఊహ తెలిసే సరికి తాత ఆస్తి పంచేశారు పిల్లలకి. పెద్ద మావయ్య వాటా ఇంట్లో వాళ్ళు ఉండేవాళ్ళు పాలెంలో, ప్రేమ ఎక్కువ కాబట్టి తను ఉన్న ఇల్లు ఇచ్చారేమో మరి. నేను పుట్టక ముందే పొలం దగ్గర పెంకుటిల్లు వేసుకుని వెంకటాపురం వెళ్ళిపోయారు. వేసవి సెలవుల్లో పాలెం, వెంకటాపురం లో ఎక్కువ సమయం గడిపేవాళ్ళం,వెంకటాపురంలో కరెంటు ఉండేది కాదు అన్ని లాంతరు వెలుగే 1991 దాకా, సో అక్కడ ఉన్నాం అంటే 7 కల్ల తినేసి బెడ్ ఎక్కాలి, పాములు వస్తాయని మదర్ ఇండియా భయం:). 

పాలెం ఇంట్లో గుర్తులు ఉన్నట్టే వెంకటాపురం గుర్తులు చాలా ఉన్నాయి, టేకు బీరువా, అమ్మమ్మ పచ్చడి జాడీలు, అమ్మమ్మ కూర్చుని వంట చేసే పీట, ఆవిడ రుబ్బు రోలు. వాకిట్లో బచ్చలి కూర ఉండేది, అది ఎప్పటికప్పుడు కోసి పప్పు పెట్టేది. అది తింటే ఇంకా స్వర్గమే. బీరకాయ పాలు పోసి, ఆవిడ చేసినట్టు అల్లపచ్చడి ఎవరూ చెయ్యలేరు, ఆవిడ వండిన బూరెలు కూడా. ఫిష్ అవి వండినా కూడా ఆవిడ చేసిన వెజ్ ఎప్పటికీ గుర్తు ఉండి పోతుంది. ఏదో జస్ట్ వంటలు గురించి చెప్తూ ఉన్నాను ఆవిడ స్టిక్ టు కిచెన్ బ్యాచ్ అసలు కాదండోయ్. మునసబు గారి అమ్మాయి, మంచి ఫ్యామిలీ కి వచ్చింది, ఏది తప్పు, ఏది కాదు అని అన్ని మాకు గుర్తు చేసేది. ఏదన్నా అల్లరి చేస్తే తమాషా గా వేలు చూపించి నువ్వు చేసేది ఏమన్నా బాగుందా అన్నట్టు ప్రశ్నించేది. మా తాత డామినేట్ చేసినా బయట, ఇంట్లో ఎక్స్ట్రా మాట్లాడితే డోస్ ఇచ్చేది స్మూత్ గా. 

ఎంత చెప్పినా ఆవిడకి పెద్ద కొడుకు, కోడలు, వాళ్ళ పిల్లలు అంటే అమితమైన ప్రేమ. వాళ్ళు కూడా అలానే ఉండే వాళ్ళు, అమ్మ అని పిలిచేవాళ్ళు. నేను చెప్పినట్టు మా బావ ఎంత వెధవ పని చేసిన కొడుకు ముందు, మనవరాళ్ల ముందు సమర్ధించేది:). మా డాక్టర్ మావయ్య పిల్లలు దూరం వల్ల ఎప్పుడూ వచ్చే వాళ్ళు కాదు, మేమేమో ప్రతి వేసవి కి వెళ్ళే వాళ్ళం. సో వాళ్ళకి స్పెషల్ ట్రీట్మెంట్ ఇస్తే చిన్నప్పుడు కొంచెం కోపం వచ్చినా తర్వాత వాళ్ళు ఎప్పుడో కానీ రారు కదా అందుకేనేమో అనిపించేది. ఎంత పెత్తనం చేసినా మా పెద్ద అత్త ఏమి అనకుండా సైలెంట్ గా ఉండేది. మెల్లగా వాళ్ళే సర్దుకునే వాళ్ళు. మునసబు గారి అమ్మాయి కదా, అమ్మమ్మ పాలెం లో ఉన్నప్పుడు పిల్లలు, పెద్దవాళ్ళు ఎవరు వచ్చినా టిఫిన్, కాఫీ ఇక్కడే. ఆవిడ వేరే ఫేవరెట్ అంటే చెల్లెలి పిల్లలు, ఇద్దరు ఊర్లోనే ఉండేవాళ్ళు. ఎప్పుడూ ఏ పని అడిగినా కాదనకుండా పెద్దమ్మ కి చేసి పెట్టే వాళ్ళు. 

పెద్ద మావయ్య పోవడం చాలా పెద్ద బాధ కుటుంబం మొత్తానికి. కానీ కళ్ళ ఎదురుగా బిడ్డ పోతే బాధ ఒక తల్లికి ఎలా ఉంటుందో నేను చిన్నతనము లో చూసాను అమ్మమ్మ రూపంలో. ఇప్పుడు అనిపిస్తుంది, ఆవిడ ఇంకొక 10 సంవత్సరాలు ఉన్నా, నిజంగా ఆ బాధ నుంచి రికవర్ అవ్వలేదేమో. ఏ తల్లి అవ్వదేమో బతికి ఉన్నంత కాలం, వాళ్ళని తిరిగి కలిసే దాకా. బావ చెప్పాడు నువ్వు ప్రతి వారం వాళ్లకి లెటర్ రాయాలి అని, ఒక సంవత్సరం పైనే రాసి ఉంటాను, మాటలు కూడా ఒక రకం అయిన ఓదార్పు, ఫోన్ పెట్టించుకుని మాట్లాడే డబ్బులు లేవు అప్పట్లో 90s lo. ఆవిడ తట్టుకుని ఉన్నంతలో తను తిని పని వాళ్ళకి పక్కన వాళ్ళకి పెట్టేది ఆఖరి దాకా. ఆవిడకి ఆఖరి 2 ఏళ్ళు alzheimer's లాగ వచ్చింది. నేను, అమ్మ, పెద్దమ్మ, వదిన, బావ వీలు అయినంత వెళ్ళి ఊర్లో ఉండే వాళ్ళం. ఇంటికి ఎవరు వచ్చినా ఏదో ఒకటి పెట్టి, కమ్మగా కాఫీ ఇచ్చి పంపేది. ఒక సారి అమ్మ, నేను ఉన్నాం కొన్ని రోజులు, అప్పటికి alzheimer's వచ్చింది. ఏదో మాటల్లో డైరెక్ట్ గా అనేసింది "ఏంటి మరీ వెర్రి దాన్ని అనుకోకండి, నేను మునసబు గారి అమ్మాయిని, మునసబు గారి చెల్లెల్ని" అని. 

ఇప్పటికీ తెలిసిన వాళ్ళు, మేనల్లుళ్లు, గుర్తు చేసుకుంటూ ఉంటారు గ్యాణమ్మ మామ్మ బాగా చూసేది అని. ఆఖర్లో ఒక నెల పైనే మంచం లో ఉంది. అప్పట్లో నేను ఖాళీగా ఉన్నాను, అమ్మ కొన్ని రోజులుండి వెళ్ళిపోయింది. పెద్దమ్మ తో నేను కూడా ఉన్నాను, నెల పైనే, మావయ్యలు, అత్తలు అందరం ఉన్నాం. పనులు అన్నీ నేను, ఇంకో ఇద్దరు మావయ్యలు చూసుకున్నాం. దినం రోజు భోజనం పెట్టీ, సాయంత్రం ఆడ పిల్లలు NV పెట్టారు, పెద్దమ్మ చికెన్ ఫ్రై తనే వండింది, దగ్గరి వాళ్ళు అంతా కలిపి ఒక యాభై మంది అయ్యారు రాత్రికి. ఆవిడ్ని గుర్తు చేసుకుని కబుర్లు చెప్పారు అందరూ, అదొక రకం ఓదార్పు. వెంకటాపురం ఇల్లు ఇప్పటికీ కలలోకి వస్తూంటుంది నాకు. అమ్మ కూడా అప్పుడు అప్పుడు అమ్మమ్మ, తాత, మావయ్యలు కలలో వచ్చారు అని చెప్తుంది. బహుశా అది వాళ్ళని గుర్తు చేసుకున్న కొన్ని రోజులకు అయ్యి ఉండవచ్చు. 

ఆ కాలువ గట్టు, ఇంటి ముందు చేను, చావిడి, వెంకటాపురం కథ ఇంకో సారి చెప్తాను. అమ్మమ్మ సూటిగా మాట్లాడినా, ప్రేమగా ఉన్నంతలో కొంచెం పెట్టీ, కబుర్లు చెప్పి, ఆ కాసేపు అయినా మనస్సులో ఉన్న బాధలు మర్చి పోయేట్టు చేసేదేమో చాలా మందికి అని నా నమ్మకం. చెట్టు అంత కొడుకు పోయిన ఇంత నిబ్బరంగా ఉంది, మన బాధలు ఎంత లే అని ఒక్కళ్ళు అనుకున్నా చాలు కదా :). మనలో చాలా మందిని తల్లి తండ్రులు మాత్రమే పెంచలేదు, ప్రభావితం చేయలేదు. అమ్మమ్మలు, నాయనమ్మలు, పెద్దమ్మలు, అత్తలు ఎంతో మంది కలిసి పెంచితే మనం ఇలా ఉన్నాం. It takes a village to raise a child. మీరు మీ పెద్ద వాళ్ళని తలచుకుని ఆ జ్ఞాపకాలు నెమరు వేసుకుంటారు అని ఆశిస్తాను. అదే విధంగా ఇంకా అమ్మమ్మలు, నాయనమ్మ లు ఉండి వాళ్ళతో మాట్లాడగలగడం ఒక అదృష్టం. దయ చేసి వాళ్ళతో ఒక రెండు నిముషాలు రోజులో మాట్లాడండి.

 నేను అప్పుడు రియలైజ్ అవ్వకపోయినా, ఆవిడ ఆఖరి 10 ఇయర్స్ నేను మిస్ కాకుండా, ఎంత వీలైతే అంత సమయం గడిపాను, నాకు ఆ సమయం మళ్ళీ రావాలన్నా రాదు, ఇలా జ్ఞాపకాలు, కలలో చూడటం తప్ప. మా అమ్మాయి పుట్టాక కబుర్లు బాగా చెపుతోంది అంటే, మా పెద్దమ్మ (అమ్మ కజిన్) బుల్లి గ్యానమ్మ ఎలా ఉందే అని అలా పేరు పెట్టింది వాళ్ళ పిన్ని నీ గుర్తు చేసుకుని. మా అమ్మమ్మ గురించి ఏమన్నా గుర్తు వస్తే కింద కామెంట్ చేయండి :), చూసి సంతోషం గా ఉంటుంది. 

పెద్ద మావయ్య

 నలభై దాటాక ఒకటి రెండు సార్లు అనిపించింది చిన్నప్పటి గుర్తుల గురించి రాస్తే బాగుంటుంది అని. ఎలాగో హాఫ్ ఇన్నింగ్స్ ఐపోయింది కాబట్టి బాల్యంలోని తీపి చేదు ఇంకొంత ఆగాక గుర్తు ఉండకపోవచ్చు. బాల్యం లో తీపి బానే ఉన్నా చేదు కూడా మోతాదు కి మించే ఉంది వేర్వేరు కారణాల వల్ల. 

ఊహ తెల్సిన తరువాత వేసవి సెలవులు అంటే నర్సాపూర్ ఎక్స్ప్రెస్ కి హైదరాబాద్ నుంచి విజయవాడ ట్రైన్ స్లీపర్ కోచ్ లో వెళ్ళాలి (అమ్మకి బస్ పడదు). అక్కడ్నుంచి స్టేషన్ దిగి బస్ స్టాండ్ కి వెళ్ళి మోపిదేవి వెళ్ళే బస్ ఎక్కాలి. ఎత్తి కొట్టే బస్ లో 2 గంటలు ప్రయాణం చేసి, బస్ దిగాక రిక్షా ఎక్కి పాలెం వెళ్ళాలి. ప్రతి సమ్మర్ హాలిడేస్ కి ఇదే షెడ్యూల్, ఏమి మార్పు లేకుండా. బస్ దిగే లోపు అమ్మ రెండు వాంతులు గ్యారంటీ. మేము వెళ్ళేది పెద్ద మావయ్య ఇంటికి. మా అమ్మమ్మ వాళ్ళు ఒకప్పుడు ఉన్న ఇల్లు అది, మా అమ్మ, పెద్దమ్మ, మేనమామలు పెరిగిన ఇల్లు. ఊరికి సెంటర్ లో ఇంటి బయట సాయంకాలం అందరూ కూర్చుని కబుర్లు చెప్పుకోడానికి అరుగులు ఉండేవి గుమ్మం బయట. 

ఒక పాక అది పిండివంటలు వండే కిచెన్, మధ్యలో స్థలం, మళ్ళీ పెంకుటిల్లు, దాంట్లో రోజు మేము కూర్చొని తినే ప్లేస్, గ్యాస్ పొయ్యి, అందులో ఏమి మాట్లాడకుండా సైలెంట్ గా విని అడిగినవి చేసి పెట్టే మా అత్త (అమ్మ కి వదిన మరియు మేనమామ కూతురు). ఇంటికి రాగానే పెద్ద మావయ్య ఎత్తుకుని బీడీ వాసనతోనే ముద్దు పెట్టుకోడం బుగ్గ మీద. ఇది జరగాల్సిందే, వెళ్ళగానే, వచ్చే ముందు. నాకు గుర్తున్నంత వరకు నా లైఫ్ లో మగవాళ్ళు ఎవరు ముద్దు చేసింది తక్కువ, ఆయన తప్ప. పొద్దునే టిఫిన్ అంటే ఆయన పీట వేసుకుని వంటింట్లో కూర్చుంటే అత్త ఊతప్పం, దోశ ఏదో ఒక టిఫిన్ ఆయన తింటుంటే ఆయన పక్కన కూర్చుని ఏదో కబుర్లు చెప్పడం అంతే పని. ఆయన పొలం వెళ్లాక మాకు టిఫిన్ వేసేది అత్త. అమ్మ కి ఏమి పని చెప్పేవారు కాదు, ఈవిడ చేసేది కాదు :) (దీని బ్యాక్ స్టోరీ మళ్ళీ చెప్తాను). 

అత్త ఎప్పుడూ వంటింట్లో ఉన్నట్టే గుర్తు, హాల్ లోకి వచ్చిన ఏదో ఒక పని చేసుకోవాల్సిందే. నాకు ఆవిడ ఆ టైమ్ లో ఎప్పుడన్నా నిద్ర పోయిన గుర్తు లేదు మధ్యానం. పెద్ద మావయ్య అంటే తెల్ల జుబ్బా లాంటి షర్ట్, ఒక పాకెట్ ఉండేది, ఎక్కువ గళ్ళ లుంగీలు కట్టేవాళ్ళు. మరీ ఏదన్నా ఫంక్షన్ అయితే తప్ప పంచ కట్టే అలవాటు లేదు. ఎప్పుడూ ఇంటికి ఎవరో ఒకరు వస్తూ ఉండేవారు కలవడానికి అన్నయ్యా అనుకుంటూ. ఊర్లో సగం మంది కజిన్స్, వాళ్ళ కజిన్స్, అందరికి పాలెం లో ఈయన, వార్పు లో ఇంకో మావయ్య హెడ్స్. 

పెద్ద మావయ్య గొలుసుకట్టు తో అమ్మకి లెటర్స్ రాసేవారు. చిన్న కన్నమ్మ అని పిలిచేవారు. పెద్దమ్మని నిజామాబాద్ ఇచ్చారు. ఆ రోజుల్లో మోపిదేవి నుంచి నిజామాబాద్ అంటే ఇవాళ ఇండియా నుంచి US వెళ్లినంత ప్రయాణం. సో ఆవిడ రావాలంటే ఏదో పెళ్ళి ఓ పెద్ద ఒక్కేషన్ ఉంటే తప్ప వచ్చేది కాదు. వస్తే ఎక్కువ రోజులు ఉండి అందర్నీ కలిసేది మళ్ళీ ఎప్పుడూ వస్తానో గ్యారంటీ లేదు అని. మాకు ఆ రూల్స్ లేవు, వేసవి అంతా ఆంధ్రా లోనే గడిచేది. 

పెద్ద మావయ్య గురించి గుర్తున్నవి, ఆయన 60s lone Bcom చదివి బెంగళూరు లో ఉద్యోగం వస్తె ఇష్టం లేదు అని వ్యవసాయం చేసిన మనిషి. నాకు ఊహ తెలిసే సరికి కోళ్ల ఫారం లో నష్టాలు, తుఫాను, ఇలా కష్టాలు చాలానే. అయినా మేము వస్తె మాకు అవేవీ తెలీకుండా ఇబ్బంది పడినా ఏమి చెప్పకుండా ఏది కావాలన్నా ఇచ్చేవారు. ఆయనకి కోపం వస్తె జనాలు పారిపోయేవాళ్ళు. అంత కోపం వచ్చింది అంటే అవతల వ్యక్తి మటాష్. ఒక సారి పొలం లో వరి ఉంది, మందు ఏదో తప్పు కొట్టాడు పని చేసే అతను. వాడు ఆయన నన్ను చంపేస్తారు, కన్నమ్మ గారు మీరే ఆపాలి అని అమ్మకి వచ్చి చెప్పాడు. అమ్మ ఏదో సర్ది చెప్పింది. అయినా అది తాటాకు కోపం. ఇలా వచ్చి అలా వెళ్ళేది. 

వ్యవసాయం కాకుండా ఆదాయం ఉండాలని దున్నపోతు నీ మెయింటేన్ చేసేవారు. ఎక్కడెక్కడో ఊళ్ల నుంచి ఇక్కడికి వచ్చేవారు మావయ్య దగ్గరికి. ఒక రోజు బాగా వాన కురుస్తుంది అని దాన్ని ఇంటి లోపల షేడ్ ప్లేస్ లో కట్టేశారు. మా వదిన, ఆయన పెద్ద కూతురు నీ దున్నపోతు ఏం చేస్తోంది అంటే ఆవిడ రెస్పాన్స్ కూర్చుంది అని (పడుకుంది అనాలి), అది పెద్ద జోక్ మాకు, అందరికి చెప్పేవాళ్ళం, కూర్చోడం ఏంటి నీ మొహం అని ఆయన అన్నారు :).  ఇప్పటికీ చెప్పుకుని నవ్వుకుంటాం. తమ్ములు బోధన్ నుంచి, వరంగల్ కమలాపురం నుంచి రెగ్యులర్ గా ఉత్తరాలు రాసేవారు ఆయనకి, అవి మేము కూడా చదివినట్టు గుర్తు. 

ఆడ పిల్లలు హైద్రాబాద్ లో ఉద్యోగం చేస్తుంటే మగ పిల్లాడు గాలికి మోపిదేవి సెంటర్ లో తిరుగుతున్నాడు అని ఈయనకి కోపం. నాకు గుర్తుండి వాళ్ళు ఇద్దరు మాట్లాడుకుంది లేదు పెద్దగా. కమ్యూనికేషన్ అంతా లేడీస్ ద్వారానే (అమ్మమ్మ, అత్త, వదినలు, అమ్మ etc). అమ్మమ్మకి పెద్ద మనవడు అంటే పిచ్చి , మేము ఎవరం వచ్చిన అంత ప్రేమ ఉండేది కాదు. బావ వాళ్ళ ఫ్రెండ్స్ దగ్గరికి తీసుకు వెళ్లేవాడు. మోపిదేవి సెంటర్ లో గొడవ అయిందంటే బావ ఉండాల్సిందే అక్కడ :). ఇవాళ కొడుకు ఎంత మందికి ఉద్యోగాలు ఇప్పించాడు, హెల్ప్ చేస్తున్నాడు చూసుకోడానికి మావయ్య లేడు. కాకపోతే ఆయన కోపం, పౌరుషం, మొండిపట్టు అన్ని అలానే దిగినాయి కొడుక్కి. 

పెద్ద మావయ్య కి నేను ఆరవ తరగతి చదువుతుండగా క్యాన్సర్ వచ్చింది. ఆ రోజుల్లో బానే కర్చుపెట్టి వైద్యం చేయించిన లాభం లేదు అడ్వాన్సు స్టేజ్ కాబట్టి. హైదరాబాద్ నుంచీ పాలెం తీసుకు వెళ్తుంటే హాలిడేస్ ఇవ్వగానే వస్తావలె అన్నాడు ట్రైన్ బయలుదేరు తుంటే  అదే నేను ఆఖరు ఆయన్ని సరిగ్గా చూడడం. బావ ఉద్యోగం మానేస్తా అంటే కంపెనీ వాళ్ళు ఎంత టైమ్ అయినా పర్లేదు అని నెలలు తరబడి లీవ్ ఇచ్చారు. ఒక రెండు మూడు నెలలు ఉన్నాడు మంచంలోనే. అందరూ దగ్గరుండి బాగా చూసుకుని పంపారు ఆయన్ని. అమ్మ, నాన్న, తమ్ముళ్ళు, చెల్లెళ్ళు, భార్య,  ఆయన పిల్లలు. ఆయన ఉన్నంత లో కష్టపడ్డా మాట పడకుండా బోలెడంత ఫ్రెండ్స్ ని సంపాదించుకున్నాడు. మా అందరి ప్రేమ ఎప్పటికీ అలానే ఉంటుంది ఆయన మీద. 

సక్సెస్ కి రకరకాలు గా నిర్వచనం ఉంది ఇవాళ రేపు. ఆ కొలమానం లో అంత సక్సెస్ కాదేమో ఆయన. నా దృష్టిలో అమ్మ నాన్న, పెళ్ళాం, పిల్లలు, తమ్ముళ్ళు (2 తమ్ములు కాలక్రమేణా ఆయన్ను జాయిన్ అయ్యారు), చెల్లెళ్ళు, స్నేహితులు ఇలా అందరూ ఇవాళ కూడా ఆయన్ను 30 ఏళ్ల తరువాత కూడా గుర్తు చేసుకుని బాధ పడుతూ ఉంటారు. ఇవాళ ఆయన మాతో లేకపోయినా ఆ వెలితి అలానే ఉంది. ఇప్పటికీ పాలెం వెళ్తే మేము బయటికి చెప్పక పోయిన ఆ ఇంటి వైపు చూడడానికి మనస్సు రాదు. అమ్మ వెళ్తూనే ఉంటుంది, నేను మాత్రం ఆ గుమ్మం తొక్కి 25 ఏళ్ళు అయింది. 

పెద్ద మావయ్య ది ఒక బ్లాక్ అండ్ వైట్ ఫోటో ఉంది, స్టైల్ గా సినిమా హీరో లా ఉన్నది. అది ఎక్కడ ఉందో తెలీదు. పెయింటింగ్ లాంటి ఫోటో మాత్రం ఉంది ఇంట్లో. 30 సంవత్సరాల తరువాత చాలా విషయాలు గుర్తు లేవు. ఫేస్ ఎలా ఉండేదో కూడా లీల గా గుర్తుంది అంతే. ఏం గుర్తుంది అంటే, ఏదున్నా కుండ బద్దలు కొట్టినట్టు చెప్పాలి, తప్పు చేయనప్పుడు భయపడకూడదు, మనకి నచ్చినట్టు నచ్చిన చోటు ఉండి  అమ్మ నాన్న లని చూసుకోవాలి. ఇవే ఆయన మాకు నేర్పినవి. ఆయన ఎక్కడున్నా ఎప్పుడూ మా మీద ఒక కన్ను వేసే ఉంచుతారు అని నమ్మకం. నా అదృష్టమో దురదృష్టమో ;), ఆంధ్రా పిల్ల, కృష్ణ జిల్లా అమ్మాయిని చేసుకున్నా. సో ఏడాదికి కనీసం 4-5 సార్లు వెళ్తాను. ఎవరింటికి వెళ్ళినా ఎక్కడొక్కడ మీ పెద్ద మేనమామ మాకు బాగా తెలుసు, చాలా మంచి మనిషి అంటే ఆ సంతృప్తి వేరు. Was he a faultless man, no he was not, but then again, none of us are. 

పెళ్ళయ్యాక ఒక తోడు వాల్యూ ఏంటో తెలుస్తుంది మనిషికి. ఆయన వెళ్ళాక తల్లి తండ్రులు బాధపడ్డారు, తోబుట్టువులు బాధపడ్డారు, పిల్లలు బాధ పడ్డారు. అందరికంటే తీర్చలేని బాధ మా అత్త ది. ఆయన ఏమి చేయకుండా మనిషి ఉన్నా ఆవిడకి చాలు. మా అందరి కంటే ఆవిడ బాధని ఎవరు తీర్చలగలరు, పిల్లలు ఉన్న, మనవళ్లు, మనవరాళ్లు ఉన్నా, ఆ లోటు లోటే ఆవిడకి. ఆయన పోయింది నా పుట్టిన రోజుకి ఒక రోజు ముందు. సో, ఫ్యామిలీ గ్రూప్ లో ఆయన్ని గుర్తు చేసుకుని, నెక్స్ట్ డే పుట్టిన రోజు విషెస్ అంటే బాధ, సంతోషం పక్క పక్కనే ఉంటాయి అని మరో గుర్తు. 

మా అత్త తరవాత బాగా నష్టపోయింది ఆయన మనవళ్లు, మనవరాళ్లు. ఆయన ఉండి ఉంటే ఎంత మురుసుకుని ఇంత నెత్తిన పెట్టుకునేవాళ్లో కదా అనిపిస్తుంది. అసలు కంటే వడ్డీ ముద్దు అన్నట్టు వాళ్లే ఆయనకి ఎక్కువ, ఎందుకంటే అదే ప్రేమ మేము అనుభవించాం మేనల్లుళ్లు, మేనకోడలుగా. ఆయన చూసింది ఒక్క మనవరాల్ని మాత్రమే అది కూడా చాలా తక్కువ సమయం, అంత వరకే మనకి ప్రాప్తం అనుకోవాలి. ఫ్యామిలీ మొత్తం వేరే విధంగా బానే ఉన్నాం అందరం, కానీ తాత తరువాత ఇంటికి పెద్ద ఎక్కువ రోజులు లేరు అనేది లోటు ఇప్పటికీ. ఇప్పటికీ చెల్లెళ్ళు గుర్తు చేసుకుంటారు వాళ్ళ పెద్ద కొడుక్కి  పెద్ద మేనమామ సోకులు వచ్చాయి అని. అదే నా చిన్న మేనల్లుడి కి  మా అబ్బాయికి వచ్చాయి. బయటికి వెళ్తే వాచ్, కళ్ళద్దాలు స్టైల్ తగ్గకూడదు. అలా ఎప్పటికీ గుర్తు చేసుకుంటూనే ఉంటాం ఇప్పటికీ :). 

Short weekends..

Why are the weekends so short? Before you know it, the weekend has come and gone. Wonder why it doesn't happen with the weekdays. At least for me it doesn't :). I didn't do much this weekend except watch movies, cricket and football. All my favourite teams won, so it was worthwhile waking up at 6:30 AM on a Sunday morning.

I have ordered for a digicam and hopefully I should be getting this week. Am pretty excited and I will start clicking soon. Maybe I'll upload a few of my artistic pics :P. Cost me around $350 but the reviews on the net suggest that it's a very good cam and even the user ratings are pretty good. I hope it does live up to the billing.

There were no great movies this weekend in the theatres. Could have gone to Greenberg/The Runaways, but my friend who was supposed to accompany me to the movie ditched me in the end. Anyway, I can watch it later on so no complaints. Went out for lunch to an Indian buffet. It was pretty good and I'm sure the appetizers I ate only added to my already increasing waistline (the term "waistline" can be used for guys too right? :)).

All my family is out of town for my niece's function. My mom told me about all the nice things they had to eat and I was jealous. More than the food, its the fact that I miss all the good times playing with my nephew and niece which bothers me. Then again, I crib about it all the time so its nothing new :). Some day in the near future, I will be in India with them having a blast. I don't know when that "Some day" is.

Fed lost early in the IW masters series. It wasn't surprising considering his health issues of late and his poor performance in best of 3 tournaments. Anyway, he should be focusing on slams at this point in his career. I'd rather he won all 4 slams than the 7 odd masters titles. DC have been doing well in the IPL, but the worrying part is no Indian players are making big contributions. Manchester United beat Liverpool and as usual Rafa Benitez had excuses ready for why they lost. If he invested some effort in building his team, they wouldn't have been fighting for the fourth spot. Looks like its United's title to lose from hereon.

New York New York

Yeah I am working in New York city now. After being jobless for over 1.5 months and almost going back to India, I am working in Wall Street :). When I first visited New York city a couple of years ago, I liked the city a lot. Since then, I have always wanted to work here and now is my chance. Started work 10 days ago and it has been good so far. Colleagues have been nice and helpful.

I reach WTC site by train and from there Wall Street is a 10 min walk. With so many people around all the time, NYC reminds me of Mumbai a lot. There are a lot of ancient buildings as well as the skyscrapers making it a perfect blend of the old and the new. I did some research and found out that the oldest skyscraper (Flatiron building) in NYC was built in 1902.

The best part about NYC is undoubtedly the food, especially for a foodie like me. You have all these street carts where you get chicken/fish and rice for 5 bucks. The rice tastes like the biryani we have back home in India. So, I end up having the same food almost everyday (I am not complaining though :P).

The weather was pretty bad the last couple of weeks, but it is getting better now. Hopefully in a month or so it will be pretty good. Then I can do some site seeing during the weekends. I have some exams to clear and its pretty irritating since they aren't going to help me much technically speaking. But certain things are unavoidable so I guess I have to try and study a bit. More about the last 1.5 months in the next post (provided I dont get lazy again and stop blogging :D). Later

Neither here nor there..

Yes, I find myself in the same situation yet again. My assignment in the US might be coming to an end soon and I don't know if I will be continuing here or going back to India. I don't mind either scenarios, but I hate to be left uncertain till the last minute. The search for new projects in US and all that is a big hassle. I'd rather get on a plane in the next two weeks and go back home. But certain things can't be avoided, so I just have to suck it up and see what happens.

I finally went to SFO this past weekend. It's the first time I have been to the city since I landed here (which was 50 days ago). Hard to believe? You won't be surprised if you knew me. I am totally lazy and would rather spend my weekends on the couch watching a movie on the lappy than go see the city. A friend had come over from the east coast so we went to the golden gate bridge. The bay looks awesome during sunset from the bridge. Had to go back again with another friend on Saturday, but I enjoyed it. Spent time catching up with a friend from college over the weekend. It was his nephew's birthday, so we were busy decorating the party hall and stuff. Had a good time.

Christmas and new year plans are still uncertain. A lot depends on other people's plans and there is no clear picture yet. I am missing yet another friend's wedding which is going to happen this coming weekend in Hyderabad. Bachelor's party was last weekend in Bangalore, need to get an update on what all happened ;). This blog seems an account of all the things I'm missing rather than the fun I'm having. Unfortunately, I'm a pessimist by nature (although I'd like to think I'm practical). So, the glass is always half empty for me.

AP has been caught up in the Telangana agitation and all the common people are suffering because of that. I am not following the news very closely, but there doesn't seem to be an immediate solution to the issue. Never had a good opinion about KCR and I think all this would have never happened if YSR was around. I'm not a big fan of YSR either, but one thing he did very well was to shut KCR up. Hope there is an end to the agitation and things get back to normal pretty soon.

India is No.1 in test matches now, but sadly they wont be there for long. If we keep playing 5 test matches a year, we cant possibly expect to stay No. 1. Australia plays 12 test matches a year almost. I hope Lalit Modi gets caught up in some kind of scandal (MMS preferably) and is kicked out of cricket administration. That would be the end of all troubles and more test cricket for team India. A few new movies to look forward to this weekend and more Grey's anatomy. Later.

A decade of friendship

10 years ago on this day I started college. Can't believe time passes so fast, it doesn't feel like yesterday (I'd be exaggerating if I said that) but it has definitely flown pretty quickly. I have made a lot of friends, some who just drifted and are not in touch, some who are in touch and some who are friends for life. The ones who drifted happened to be friends in college since we saw each other everyday almost. Once college was over, we didn't make a conscious effort to stay in touch. I share the blame for not being in touch, but I guess I didn't care, so no complaints.

People who are still in touch are strictly "we are in touch" friends and I don't report my day to day activities to them and vice versa. I am happy that way and I'm sure they are too :). Then we have the friends for life, who know everything that's happening in my life and vice versa (I'd like to think the vice versa part is true in most cases :P). People get busy with their own lives, get married and stuff but we still make an attempt to stay in touch. It's not that hard as people make it sound. You just have to take the ego out of the equation and not say why should I call him/her when he/she doesn't call me. This I have noticed especially in people who are in the US. Agreed he didn't call, but how are you any different, if you aren't calling as well.

Had some really great times in the last 10 years, bunking college and watching movies, Vizag trip, Mumbai trip, trips in the US and loads of other times I can't possibly mention in this blog. I hope there are a lot more good times left in the tank :). I called most of my friends today and spoke to them, felt good.

Fed lost in the semis of WTF, felt a bit bad but then you can't win them all. I hope he comes back next year with motivation and wins a few more slams. I don't care if he loses in the masters quarters as long as he wins the slams. Manchester United won over the weekend which was a relief, but Chelsea are still winning. I hope it doesn't continue for long and they start dropping points soon enough. We should win the league this season as well and that would be quite an achievement.

Saw Arya 2 over the weekend, didn't come anywhere close to the first part. The director failed to convince, why the hero acts the way he does and that is the biggest drawback of the movie. Downloading Grey's anatomy right now, need to catch up on all past seasons :). Meeting a friend next weekend, so looking forward to that. Later.

I'm back...

Long time no see huh..Well it has to do with the fact that I am plain lazy :). Since the last time i posted, a lot has happened. DC won IPL 2, Fed won the French and Wimbledon, my bro had a baby girl and I went to India only to be sent back to the US after 3 months. Well it was my choice to come back, but somehow you always pine for home when you are away. Can't help it :). I wanted to continue writing but somehow laziness got the better of me. Anyway here I am. I worked in Chennai for 3 months and the experience was bitter/sweet. Bitter because I had to stay away from Hyd and live in a hostel which is 60 kms. from human civilization. Sweet because I got to work with some nice people and learn new things.

I had a lot of fun with friends in Pune and Hyd of course. Ate at all my fave places and spent quality time with friends. Now its back to the US, CA this time. At least I have a new place and new friends to look forward to. It has been nice so far and I am living alone. It doesn't feel weird at all and I am enjoying the loneliness. I have started looking for a roomie though, mainly to save some more money :). After all there are things to be done (read buying an apartment). So, a few more dollars saved every month wont hurt me at all.

Coming to the sports highights, I think watching Fed win Wimbledon and French was a great experience. I was praying so hard for him to not goof up the French, especially since Nadal wasn't around. Thankfully he didn't and also the Wimbledon final was a lot closer than expected. A-Rod played really well, but in the end fell a bit short. Felt really bad for him and I hope he does win Wimbledon one day (probably after Fed retires :P). Fed lost the US open, but I guess Del P really deserved to win. His forehand was awesome and I guess Fed underestimated him a bit. I do hope Fed wins the year end championships and starts next year on a good note. Even though I am not missing Nadal very much, its just not the same without him and Fed in the finals. I hope he does well next year :).

Cricket has been ok, not much to follow. I dont like T20 and one days a lot and there is hardly any test cricket going on. Srilanka kicked India's a** in the first test and hopefully Gambhir and co will save the test. Sachin played a blinder in Hyd and I didn't even follow it online :(. The guy is a genius, but you dont need me to tell you that :). EPL has been going ok with Man Utd not playing very well. Both the matches I saw against L'pool and Chelsea were losses for our team. I have decided not to watch any live games and just keep following the scorelines.

Coming to movies, I haven't seen a lot many good movies lately but Shawshank was really good. I am glad I finally watched it. Started reading Twilight yesterday, its not bad. Planning to finish reading the first two books and then watch New Moon, it releases tomorrow. Some good movies coming up and the one everybody is waiting for is Avatar. I hope James Cameron lives up to his tag of "the king of the world". After all he has taken 12 long years to come up with his next movie. Work is going ok, I just need to start getting the hang of technical stuff. Hope I do that really soon. Just one more day for the weekend, I am planning to do some reading and watching movies. Later.

One for the romantics..

This one is for the romantics...The bottom two of last year's IPL meeting in the finals this year. Yesterday's first semis of DD vs DC was in the end a little one sided. Delhi had a horrible start losing 2 wickets in the first over, recovered through Sehwag and Dilshan. Just when they were running away with it, DC pulled it back by getting Sehwag out. After that they controlled DD very well and 153 was not going to challenge Deccan too much, if they batted to their potential. Once again the strategy break proved crucial in Delhi's innings. After the break, Delhi just could not get going and got just 70 runs in the last 10 overs which is not great by T20 standards. I was just hoping that Deccan dont choke like they have choked so often in the past. Finished my lunch in 10 minutes to catch the Deccan innings you see....I know I sacrifice a lot for cricket :P. I think Gilly was frustrated by the way the middle order was not finishing games, so he decided to take matters into his own hands :). The first over assault over Dirk Nannes, one of the bowlers of the tournament was just breathtaking.

After that he just kept going in spite of losing Gibbs, going after each and every bowler. He deserved a hundred, but got out without getting there. But thats the way he plays, lives by the sword and dies by it. In the end, his innings was the difference between Delhi and Deccan. Things could have been a lot closer otherwise and Sehwag had no clue as to what to do. I have always felt that Chennai is a much better team. Just that Delhi held their nerve in most of the close games and hence were toppers in the group stage. But in the end, the law of averages that I was emphasizing to my friends about caught up with them. My wish came true, Deccan knocking them out in the semis. Had a small get together last night with colleagues, same old office gossip. Then again you cant blame us because we have such colleagues, who gives us a lot to b**ch about.

Time for the second semis today, Chennai vs B'lore. I was supporting Chennai while the others were supporting B'lore. Chennai got off to a good start, but again lost their way after the strategy break. I am pretty sure the break was to have more commercials and earn more money, but it has been proving to be costly for one team or the other. More often than not, the momentum changes dramatically and the team which was doing very well slows down a lot. Today it was Chennai's turn to lose momentum and they did far worse than Delhi yesterday. Lost wickets at the wrong intervals and once Raina and Dhoni got out without getting too many, score around 170 was always a big ask. Morkel tried his best but credit must be given to B'lore bowlers who bowled really well and gave just 3 boundaries in the last 7 overs. Kumble marshalled his resources really well after the initial onslaught by Parthiv and Hayden. The guy seems to get the best out of his team and he leads by example just like Shane Warne. Since he took over BRC, they won 7 out of 9 games which has to be the comeback of this IPL. At one stage they were dead and buried and nobody gave them a chance to reach the semis.

I think the Ross Taylor's innings against Kolkata was the turning point for them. They almost chased 14 runs per over in the last 5 overs or so I think. After that they have never looked back and have looked a different side. The B'lore chase began well and even though Kallis fell early, Maneesh Pande kept it going and played some delightful drives. Although he made a 100 against Deccan on Thursday, I felt this innings was better since he played authentic cricket shots and played some delightful shots on the offside. He played really well and one rash shot ended it for him. Dravid played superbly too till Murali got him. Of the Chennai bowlers only Murali bowled well while the others gave away too many boundaries and that is criminal especially when you are defending only 146. Dhoni tried his best but in the end B'lore were too good on the night. Now they meet Deccan in the finals. I am supporting Deccan obviously. I hope just like Gilly, one of Gibbs/Symmo/Rohit plays a blinder and wins us the game(all of them would be even better :D). I know its a team game and everybody is supposed to contribute, but I would take the title no matter how it comes.

Terminator Salvation is out and the critics have absolutely panned it. It has a rating of 33% on Tomatometer, and T3 has a rating of 70%. I mean I havent seen TS yet, but T3 and 70%?. Please give me a break. The fans seem to have liked it and most of the user comments seem to suggest that TS is much better than T3 and just a notch below T1 and T2. I would take that anyday and Christian Bale cant do a bad job. I am pretty sure the movie would be good fun. And talking about ratings, whats with Star Trek and 95%. I know the movie was fun, but it surely isnt as good as the Dark Knight. I mean the movies belong to totally different genres, but still in my books Star Trek would get a 70% at best. You cant go around giving 95% to every masala entertainer that comes out. Looking at this I think one should not necessarily go by ratings and sometimes go by instinct. I might catch TS this weekend and its the big one tomorrow. DC vs BRC. No matter who wins, I am proud that DC made it to the finals. Well done guys.

Midweek Blues

Yeah thats right...midweek blues. Monday morning blues are pretty well known, I need not elaborate on the term. Midweek blues is what I'm going through right now. Cant wait for the weekend, since its the end of IPL2. I hope the semis and finals live upto the standards that we have seen right through the IPL. Was following KKR vs RR today. Thought KKR almost blew it at one point, LR Shukla batted sensibly and saw them through. RR dug their own grave by having 3 runout (or was it 2?). They have been far too inconsistent with batting being their main problem. They missed Sohail Tanvir and Shane Watson from the last edition. Graeme Smith hardly got going, while Pathan felt the pressure after a few good matches initially. There is only so much Shane Warne can do. The second game was Chennai vs Punjab. Punjab blew a chance of going to the semis, all they had to do was get 117 and they were through. In the end, Murali and Raina proved too hot to handle. The pitch was slow, but getting 117 in a T20 game should not be a problem.

Now the semi finalists are decided. Tomorrow's match of DC vs B'lore decides who plays whom in the semis. Personally I want Hyd to win, but losing might not be a bad thing after all. It will ensure that we play Delhi in the semis, and I soooo want DC to knock them out. I think Chennai will be too strong for B'lore (provided they both face each other). At the end of the day, anything can happen since it all depends on who plays well on that night. I wont rule out a B'lore vs DC finals either :P. Now that would be quite something, last year's bottom two meeting in the finals this time. Just goes to show how things can turn around so quickly. There is hope for KKR next year. I think they need to kick Buchanan and his support staff out, hire some guys who work behind the scenes and deliver. Case in point being Darren Lehmann with DC. The guy has barely been in the news, but results with DC have been good (I'm gloating..I know). Even though dropping VVS made me feel bad, we all know that he isnt the greatest T20 player. Suman who came in has done really well and the fielding has improved considerably.

Went to Angels n Demons last night, after a heavy Indian dinner. The Bhindi fry was amazing. The movie was much better than Da Vinci Code which I thought was very dull and slow. The BG score was pretty good and although there were some changes from the novel, in the end Ron Howard did a much better job than Da Vinci Code. Although I must say even Da Vinci Code (the novel) was comparatively not as gripping as Angels n Demons. Waiting for Terminator Salvation tomorrow. I have high hopes for this one, I hope they deliver. They better after the exciting promos. The critics ratings havent been too good so far. Lets see how it turns out.

I wanted to go somewhere this weekend, but its too late to plan now. Got an invite for smokies, but I passed that one. Looks like its going to be IPL, chicken biryani, sleep and maybe some SALVATION :). This IPL has made me very lazy (as if I wasnt lazy enuff). Hope to work a lil more starting next week. Got an invite for a friends bday party which I obvsly cant attend (since its in Hyd). Missed it last year too. Sometimes you miss so many events, that you get the feeling that is it really worth staying away from home just to save more money. Then you just tell yourself that work is important and this is the best time to make some money. Yeah I know I'm sounding materialistic, but there are certain things which have to be taken care of. Cant wait to get back home and stay in Hyd. I hope there is some project waiting for me there, or else I will end up on bench. End of June cant come soon enuff...

Why I started blogging...

Where do I start...Used to maintain a diary in my engg days. Did it successfully for 3 years and then got too lazy to continue. Reading old diaries is a lot of fun...esp when you read about what you were thinking 2 years earlier and then you think, "was i so silly and stupid a couple of years ago ?". So after reading a few nice blogs of late, I have decided that I'll atleast try this thing. What will be in this blog? Could be anything from sports and movies (my fave topics) to politics and gossip :)..

IPL 2 is coming to the business end and it has been good fun...especially watching cricket at work wid my work buddies, while trying to hide it from ppl who wudnt like it too much (read HIGHER authorities :P). I'm a Deccan Chargers fan for obvs reasons (I'm proud to be a Hyderabadi), but Chennai would be the second team I support. Their batting lineup is awesome and they can outbat any opposition. Delhi has won the most matches at this stage, but somehow have this feeling that they might end up losing in the semis...wud love it if DC were to knock them out :). KKR have been the whipping boys this year just like DC last year. Feel sorry for McCullum, got sucked into the power battle between Ganguly and Buchanan. I admire him a great deal for the way he has carried himself during these trying times. He is always positive about things, especially after they got walloped for 21 runs in the last over and lost the game.

MI couldnt take the opportunities that came their way while Rajasthan still has Shane Warne pulling them through almost single handedly. Irrespective of his exploits off the field, the man is an outstanding player and captain. Ashes 2005 was a great proof his endurance, skill and thinking while IPL has proved that he was the best captain Australia never had.I dont like Punjab, coz I am not a great fan of Yuvraj. The guy has got talent, but a lot more attitude than is necessary. Unlike Dhoni, who seems like a level headed bloke and has his feet firmly on ground. Bangalore seems to have picked up after KP left under Kumble. So much for the 1 million dollar price tag of KP. Right now my favourites for the semis would be Chennai, Delhi, Deccan and Rajasthan.

Watched Federer's Madrid Masters final win against Nadal on sunday. It was not tennis of the highest order, but Federer seemed to be serving well, utilised the breakpoints that came his way. It wasnt the usual Nadal chasing down balls all round the court, perhaps he was tired after the 4 hr semis against Djokovic. But all this argument about Federer won coz Nadal was tired is just crap. Wasnt Nadal tired in the AO finals this year, when he played a marathon in the semis? Its just that Federer capitalised his opportunities and hence won. He was better on the day, plain and simple. That doesnt make Nadal any lesser player. He is still the hands down favourite to win the French Open(P.S. I am a huge Federer fan). I just hope Federer gains some confidence from this win and plays well in the French Open.

Its my b'day today. Just another day, except that I am going out for dinner and movie on a week day. I hope atleast the next bday I will be back home in Hyderabad with family and friends. I dont even know if this blog will see the light of the day. Am a lil surprised that I had so much to write :).